سیگنال 4 تا 20 میلی آمپر، یکی از سیگنالهای استاندارد هست که در برخی موارد مجبوریم ازش استفاده کنیم.
از دلایل اصلیشم اینه که قابلیت اطمینان و ایمنی سیستم را در برخی پروسه ها بالا میبرد، برای مثال در برخی موارد اگر جریان صفر شود باید متوجه بشیم که فرضا کابل دستگاه قطع شده، اگر از تجهیزی که 0 تا 20 میلی آمپر ه ما میده، استفاده کنیم، چون 0 هم در رنج سیگنال خروجی وجود داره، بعنوان یک رنج طبیعی نشان داده میشه و عملا متوجه نمیشیم که کابل دستگاه قطع شده یا اتفاقی افتاده که جریانی در دستگاه نداریم و پروسه که شاید خطر آفرین هم باشه، به کارش ادامه میده در صورتیکه یک بخش به مشکل خورده. برای امنیت بالاتر میان از تجهیزی استفاده میکنن که از 4 تا 20 میلی آمپر رو به ما بده و اگر جریان 0 شد مشخص بشه مشکلی در پروسه وجود داره و دستگاهها رو متوقف کنه.

• جریان بایاس: بسیاری از ترانسمیترها برای عملکرد صحیح به یک جریان بایاس کوچک نیاز دارند. این جریان بایاس معمولاً در محدوده 4 میلی‌آمپر قرار دارد.
• تشخیص خطا: اگر سیگنال کمتر از 4 میلی‌آمپر باشد، ممکن است نشان‌دهنده وجود یک مشکل در مدار یا سنسور باشد.

@majid 

چون باید یک جریان اولیه وجود داشته باشه که نشون بده سنسور به درستی داره کار میکنه و بعد تا رنج ۲۰ میلی امپر حرکت کنه 

حالا اگر از صفر باشه شما از یک مسیر دور چطور میخواین تشخیص بدین سنسور وجود داره یا نه و اینکه اصلا سالم هست یا خیر 

اکثر تجهیزاتی ک سیگنال آنالوگ ارسال میکنن با 2 یا 3 میلی آمپر راه‌اندازی میشن،برای همین واسه اینکه اطمینان حاصل کنن از میلی آمپری ک دیگه حتما تجهیز رو راه میندازه از 4 شروع میکنن،صفر هم نمیزارن چون اون نشونه قطعی کابل هست.